Παρέμβαση του επικεφαλής της Δημοτικής ομάδας της ΚΑΡ.ΠΟ.Σ. Βάϊου Βαρελά

Παρέμβαση του επικεφαλής της Δημοτικής ομάδας της ΚΑΡ.ΠΟ.Σ. Βάϊου Βαρελά

Σχετικά με τοπ μεταναστευτικό

Παρέμβαση του επικεφαλής της Δημοτικής ομάδας της ΚΑΡ.ΠΟ.Σ. Βάϊου Βαρελά

Κύριε Πρόεδρε, Κε Δήμαρχε, Αγαπητοί συνάδελφοι,
το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται σε πλήρη έξαρση το φαινόμενο της ροής μεταναστών προς την Ελλάδα ειδικά και προς τις χώρες της Νότιας Ευρώπης γενικότερα.
Και αυτό γιατί τη Μεσόγειο επιλέγουν οι δουλέμποροι να «αδειάζουν» τα σκάφη που μεταφέρουν μετανάστες από χώρες στο εσωτερικό των οποίων μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος ή τις οποίες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, βομβαρδίζουν ανηλεώς.
Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση στη χώρα μας, αλλά και έντονο σκεπτικισμό στα ανώτερα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδήγησε μετά από παρεμβάσεις των Πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Ιταλίας στη σύγκληση Συνόδου Κορυφής με αφορμή το μεταναστευτικό και τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Ιστορικά, γιατί αξίζει τον κόπο μια τέτοια αναφορά, σχετικά με το μεταναστευτικό, παρατηρούνται τρεις μεγάλες μεταναστευτικές ροές από το 1990 και μετά.
Η πρώτη αποτυπώνεται στη δεκαετία του 1990, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και των χωρών του τέως υπαρκτού σοσιαλισμού όπου υπήρξε ένα μεγάλο μεταναστευτικό κύμα κυρίως από αυτές τις χώρες προς την Ελλάδα και τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Ήταν άνθρωποι υψηλού μορφωτικού επιπέδου, τους οποίους ντόπιοι «επιχειρηματίες» χρησιμοποίησαν σε εργασίες ξένες προς την ειδίκευσή τους, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία τους να τύχουν της προστασίας ενός ευνομούμενου κράτους, που αντί να τους προστατεύσει έκανε πλάτες στις παράνομες δραστηριότητες των αφεντικών τους.
Η δεύτερη φάση της μετανάστευσης ξεκινάει τη δεκαετία του 2000, όπου στη χώρα μας περνάμε από την ανάπτυξη στα χρόνια της κρίσης, από το 2008 και μετά. Στο διάστημα αυτό οι μεταναστευτικές ροές οφείλονται αφενός στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν και στην υποδαύλιση των θρησκευτικών διαφορών σε αυτές τις περιοχές, αφετέρου δε σε οικολογικές κρίσεις όπως για παράδειγμα η φτωχοποίηση του Μπαγκλαντές για το οποίο υπολογίζεται ότι τα επόμενα χρόνια περίπου 50.000.000 εκατομμύρια κάτοικοί του θα μεταναστεύσουν προς άλλες χώρες με το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ανθρώπων να κινείται προς την Ευρώπη. Το δεύτερο αυτό κύμα μετανάστευσης η Ελλάδα, με μικρούς ρυθμούς ανάπτυξης αρχικά και σε φάση κρίσης μετέπειτα δεν ήταν δυνατό να το απορροφήσει και χρειάζονταν αλλαγή συμπεριφοράς στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών προκειμένου ως πρόβλημα ανθρωπιστικής κρίσης να αντιμετωπιστεί .
Από το 2011 και μετά παρατηρείται το τρίτο μεταναστευτικό κύμα το οποίο οφείλεται στην αποσταθεροποίηση του τριγώνου: Βόρεια Αφρική (Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη), Μέση Ανατολή (Συρία, Ιράκ), και Ουκρανία. Δημιουργείται έτσι επί των ημερών μας ένα μεγάλο μεταναστευτικό κύμα το οποίο έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτές τις χώρες δεν μπορούν να συγκρατηθούν με τίποτα, καθώς αντιμετωπίζουν καθημερινά την απειλή του θανάτου, ρισκάρουν ακόμη και την ζωή τους, σε μια άτακτη φυγή, στοιβαγμένοι σε άθλια από την άποψη της ασφάλειας στη μετακίνησή τους δουλεμπορικά σκάφη, αφημένοι απροστάτευτοι στο έλεος των δουλεμπόρων και των καιρικών συνθηκών. Το φαινόμενο αυτό είναι αδύνατο να σταματήσει με κατασταλτικά μέτρα.
Το πρόβλημα είναι Πανευρωπαϊκό, είναι Παγκόσμιο και δεν γίνεται να επιλυθεί από τις πρωτοβουλίες μίας χώρας και ας σταματήσουν οι υποκριτές να εγκαλούν την Κυβέρνηση της Ελλάδας για την στάση της απέναντι σε θεσμούς όπως είναι η Frontex.
Η αποσταθεροποίηση της Υποσαχάρειας Αφρικής, κυρίως της Νιγηρίας και οι εμφύλιες διαμάχες που μαίνονται στα Βόρεια της Αφρικανικής Ηπείρου έχουν οδηγήσει μεταναστευτικές ροές προς την Ιταλία την Μάλτα και την Ισπανία αφού η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να απορροφήσει το νέο αυτό μεταναστευτικό κύμα.
Το φαινόμενο συνεχώς εντείνεται, αποτελεί ντροπή για τις σύγχρονες κοινωνίες οι θάλασσες να γίνονται υγροί τάφοι για δεκάδες, εκατοντάδες ή και χιλιάδες ανθρώπους και είναι αδιανόητο να επιχειρείται η αντιμετώπισή του με κατασταλτικά μέτρα, όπως είναι η φύλαξη των συνόρων ή η αντιμετώπισή του με φράχτες τύπου Έβρου. Αυτό που χρειάζεται είναι μια συνολική πολιτική αντιμετώπισης της έκρυθμης κατάστασης που επικρατεί στις περισσότερες χώρες της Αφρικής, να ικανοποιηθεί άμεσα το αίτημα για την δημιουργία Παλαιστινιακού Κράτους, να σταματήσει ο εμφύλιος στη Συρία και να γίνει επαναδιαπραγμάτευση για την ειρήνευση στην περιοχή της Ουκρανίας. Αλλά πρώτα από όλα να σταματήσει η υποκρισία και ο Φαρισαϊσμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των συμμάχων τους, που όπως ήδη αναφέρθηκε, στο όνομα της τρομοκρατίας τρομοκρατούν και λεηλατούν τους λαούς οι ίδιοι.
Η Ελληνική Κυβέρνηση αξιοποιώντας τις δυνατότητες που της παρέχει η ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων στις χώρες της Ε.Ε. οφείλει να ζητήσει και να απαιτήσει την κατάργηση των Συνθηκών του Δουβλίνου που στην ουσία την απαγορεύει.
Οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπέγραψαν αυτές τις Συνθήκες μετατρέποντας την χώρα μας σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών. Η Μεσόγειος από κοιτίδα πολιτισμού έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο. Υπολογίζεται ότι μέσα στο 2015 θα χάσουν την ζωή τους πάνω από 25.000 άνθρωποι κατά συνέπεια η ανατροπή των Συνθηκών του Δουβλίνου είναι αδιαπραγμάτευτη, ακόμα και αν απειληθεί η χώρα μας να εκδιωχθεί από τη Συνθήκη Σένγκεν (της Ελεύθερης διακίνησης).
Το πρόβλημα είναι δύσκολο και δεν πρόκειται να λυθεί στο σύνολό του στο άμεσο χρονικό διάστημα. Πρέπει να ξεκινήσει μια συντονισμένη προσπάθεια όλων των χωρών της Ευρώπης ώστε οι πόροι που υπάρχουν να διατίθενται όχι για να σώζονται οι Τράπεζες αλλά για να σώζονται ανθρώπινες ψυχές και αυτό είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Η Ευρώπη προς το παρόν βολεύεται με το γεγονός ότι το πρόβλημα έχει μεταφερθεί στην Ελλάδα και έντονα πλέον και στην Ιταλία.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει πολιτικό άσυλο σε όλους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι και οι ίδιοι οι πρόσφυγες δεν το επιθυμούν. Οι Πολιτικοί Πρόσφυγες δεν ήρθανε στην Ελλάδα επειδή θέλουν να μείνουν εδώ. Οι περισσότεροι από αυτούς θέλουν να επιστρέψουν στην Πατρίδα τους και έφυγαν προσωρινά από αυτή επειδή απειλείται η ζωή τους. Όσοι επιθυμούν να μετακινηθούν σε άλλη χώρα της Ευρώπης πρέπει να κινηθούν οι διαδικασίες ώστε να τους χορηγηθούν τουλάχιστον ταξιδιωτικά έγγραφα.
Τέλος να αναφέρουμε ότι οι πρώτες εκτιμήσεις από την Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. και από την Σύνοδο των αρμοδίων Υπουργών συνοψίζονται σε επιφυλάξεις και απογοήτευση αφού υπήρξε συμβιβασμός στα ελάχιστα, ατολμία και καμία ουσιαστική αλλαγή πολιτικής.
Κύριε Πρόεδρε, Κύριε Δήμαρχε, Κύριοι Συνάδελφοι,
Η σημερινή συζήτηση στο Δ.Σ. γίνεται με αφορμή τη Διυπουργική Σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στην οποία η Κυβέρνηση αποφάσισε το διαχωρισμό των προσφύγων από τους μετανάστες, τον εφοδιασμό των προσφύγων (Σύριοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία) που δικαιούνται άσυλο, με τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα για μετάβαση σε χώρες που επιθυμούν και την μεταφορά των μεταναστών σε Κέντρα Υποδοχής στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Θα διαμορφωθούν ειδικοί χώροι διαμονής, σε κλειστούς χώρους, καταυλισμούς και σε υπάρχουσες υποδομές, όπου θα γίνονται όλες οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις.
Σε αυτή την επιλογή της Κυβέρνησης οφείλετε Κύριοι της Δημοτικής Αρχής να δείξετε την ανάλογη ευαισθησία και να συνδράμετε με όλες σας τις δυνάμεις ώστε να αντιμετωπιστεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Εμείς από την μεριά μας θα βοηθήσουμε ώστε αφενός μεν να μεταφερθούν εγκαίρως οι αντίστοιχοι πόροι για την πλήρη κάλυψη όλων των λειτουργικών αναγκών αφετέρου δε στην προσπάθεια για την ευαισθητοποίηση των Δημοτών προς αυτή την κατεύθυνση. Σας ευχαριστώ.

SHARE