Πατέρας … Κατόπιν Ραντεβού

Πατέρας … Κατόπιν Ραντεβού

Σχέσεις πατέρα-τέκνου μετά το διαζύγιο.

Πατέρας … Κατόπιν Ραντεβού

Είναι γεγονός ότι ο αριθμός των διαζυγίων αυξάνεται ραγδαία στη χώρα μας. Ενδεικτικά, μόνο το έτος 2012 σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ  εκδόθηκαν 14.880 διαζύγια. Πολλά δε εξ αυτών ήταν διαζύγια οικογενειών με ανήλικα τέκνα.

Είτε το διαζύγιο εκδοθεί μέσω της συναινετικής λύσης του γάμου, είτε έρθει ως αποτέλεσμα μακροχρόνιων και αλλεπάλληλων δικαστικών αγώνων, είτε, τέλος, δεν εκδοθεί ποτέ οριστικά, κάποια στιγμή μετά τη διάσταση των συζύγων, θα υπάρξει η ανάγκη ρύθμισης της επιμέλειας, διατροφής και επικοινωνίας των ανηλίκων τέκνων. Η πλειονότητα δε των δικαστικών αποφάσεων δίνει απλόχερα τα περισσότερα εχέγγυα στην πλευρά της μητέρας, ενώ εξαίρεση στον κανόνα αποτελούν αντίθετες δικαστικές αποφάσεις που ορίζουν κοινή επιμέλεια ή, ακόμα πιο σπάνια, δίνουν εξ ολοκλήρου την επιμέλεια στον πατέρα.

Μπορεί να αναπτυχθεί ο δεσμός πατέρα-τέκνου με ραντεβού και μηνιαίες δόσεις διατροφής;         

Φυσικά και όχι. Τις περισσότερες φορές, η ρύθμιση της επικοινωνίας γίνεται μέσω μιας δικαστικής απόφασης (ή στην περίπτωση του συναινετικού διαζυγίου μέσω της επικύρωσης του ιδιωτικού συμφωνητικού), η οποία αναφέρει ώρες και μέρες που το ανήλικο τέκνο μπορεί να βλέπει τον πατέρα του. Στις καλύτερες μάλιστα υποθέσεις ίσως να εξασφαλίζει και μια-δύο διανυκτερεύσεις τη βδομάδα κατά περίπτωση. Μέσα σε αυτόν το συμπτυγμένο και προκαθορισμένο από άλλους χρόνο, γονέας και τέκνο είναι αναγκασμένοι να στριμώξουν όλες τις στιγμές που δικαιούνται και πρέπει να ζήσουν μαζί, να διαμορφώσουν δηλαδή την πατρική σχέση αλλά και το πατρικό πρότυπο που είναι αναγκαία και για τους δύο. Και πάντα με το ρολόι, καθώς δεν είναι λίγες οι  φορές που οι σχέσεις μεταξύ των διαζευγμένων είναι τόσο άσχημες που το παιδί καταλήγει να είναι «μπαλάκι», διαβιώντας σε μία εμπόλεμη ζώνη. Δεν είναι δε καθόλου σπάνιο το φαινόμενο η ίδια η μητέρα να δυσχεραίνει την επικοινωνία μεταξύ πατέρα και τέκνου ή να το στρέφει εναντίον του. Όπως και να έχει, κάθε περίπτωση διαζυγίου είναι διαφορετική και κρίνεται επί τούτου. Εξάλλου, ο μη έχων την επιμέλεια γονέας πρέπει πάντα να προσπαθεί περισσότερο…

Τα δικαιώματα του πατέρα.

Σίγουρα ένας πατέρας έχει υποχρεώσεις απέναντι στο παιδί του και αυτές δεν παύουν με την έκδοση του διαζυγίου. Κάθε μήνα λοιπόν, ή κατά τα διαστήματα που ορίζει η απόφαση, θα πρέπει να καταβάλλει ένα συγκεκριμένο ποσό διατροφής προς τη μητέρα ως ασκούσας την επιμέλεια του τέκνου. Έχει όμως και δικαιώματα. Κανείς δεν μπορεί να του στερήσει την επικοινωνία με το παιδί του. Πρέπει να θεωρείται –γιατί είναι- ισότιμος γονέας και πρέπει να έχει ενεργό λόγο στην ανατροφή του, στην εκπαίδευσή του, στην υγεία του, στα προβλήματά του. Πρέπει να είναι παρών. Τη συμμετοχή του αυτή μπορεί να την επιδιώξει και δικαστικά και να επιβάλλει με δικαστική απόφαση την τήρηση των όρων επικοινωνίας στην αντίδικη πλευρά, μη αποκλειόμενης της χρηματικής ποινής ή της προσωπικής κράτησης ως επαπειλούμενα μέτρα συμμόρφωσης.

Για το σκοπό της προάσπισης των δικαιωμάτων του πατέρα μετά το διαζύγιο έχουν ιδρυθεί διάφοροι σύλλογοι ανά την Ελλάδα (πχ ΣΥ.ΓΑ.ΠΑ., ΓΟΝ.ΙΣ. κτλ).

Δεν αρκεί όμως αυτό. Έχει μεγάλη σημασία οι ίδιοι οι γονείς να καταλάβουν τη σημασία της ιδιότητάς τους και τα δικαστήρια να αποβάλουν το θέσφατο της κοινωνίας, ότι δηλαδή το παιδί έχει ανάγκη κυρίως τη μητέρα του. Το παιδί έχει ανάγκη και τους δύο γονείς του για να αναπτυχθεί σωστά. Και έχει ανάγκη να τους βλέπει να συνεννοούνται και να συζητούν πολιτισμένα, και ας μην παραμένουν δεσμευμένοι σε έναν καρκινικό γάμο. Όσες δικαστικές αποφάσεις και αν εκδοθούν που να ρυθμίζουν την επικοινωνία γονέα-τέκνου, αν δεν υπάρξει η αντίστοιχη ωριμότητα από τους γονείς προκειμένου να γεφυρωθούν οι οποίες διαφωνίες για χάρη του παιδιού τους, καμία δε θα είναι αρκετή. Αυτό που έχει σημασία είναι να μπει στο κέντρο της διαδικασίας του διαζυγίου η προάσπιση των δικαιωμάτων του ίδιου του παιδιού. Το πώς δηλαδή η μετά του διαζυγίου κατάσταση θα διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιφέρει μεγάλες αλλαγές στη ζωή του, ή τουλάχιστον να επιφέρει τις λιγότερες δυνατές. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα και αντιλαμβάνονται ποιός τα αγαπάει και ποιός τα χρησιμοποιεί για να ικανοποιήσει τον εγωισμό του, μεγαλώνουν και θυμούνται ποιός ήταν εκεί όταν τον είχαν ανάγκη και ποιός όχι, δικάζουν συμπεριφορές καλύτερα και από τους δικαστές. Αν, λοιπόν, προκύψει σε ένα γάμο με ανήλικο ή ανήλικα τέκνα η περίπτωση του διαζυγίου, έχει μεγάλη σημασία αυτό να εκδοθεί πολιτισμένα και με γνώμονα πάντα το συμφέρον των παιδιών.

Ελένη Κ. Κριπούρη
Δικηγόρος

SHARE
Η Ελένη Κ. Κριπούρη γεννήθηκε στην Καρδίτσα στις 12 Οκτωβρίου του 1985. Αποφοίτησε από το 5ο Ενιαίο Λύκειο Καρδίτσας και σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το 2008, μετά το πέρας των σπουδών της, επέστρεψε στην Καρδίτσα και έκτοτε διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην οδό Πλαστήρα 1. Μιλά αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Είναι παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού.