Σκωτσέζικο ντους με τη χώρα, σε καθημερινή βάση

Σκωτσέζικο ντους με τη χώρα, σε καθημερινή βάση

Σκωτσέζικο ντους με τη χώρα, σε καθημερινή βάση

Συνήθως, όταν βλέπει κανείς την εξέλιξη των δημοσιευμάτων του τύπου σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αποκτά μια εικόνα του τί έχει γίνει σε αυτό το χρονικό διάστημα. Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρούμε κάτι το περίεργο και αντιφατικό: σχεδόν κάθε ημέρα, τα δημοσιεύματα μας δίνουν μια εικόνα εντελώς αντίθετη από αυτήν της… προηγούμενης ημέρας! Και την επόμενη μέρα, πάλι ξανά τα ίδια, πάλι ξανά τα ίδια…

Ακούμε, διαβάζουμε και μαθαίνουμε ότι η κυβέρνηση είναι «κοντά σε συμφωνία», ότι «το κλίμα έχει βελτιωθεί». Την αμέσως επόμενη μέρα, διαβάζουμε έκπληκτοι ότι η κυβέρνηση «είναι σε τροχιά ρήξης», ότι «οι Eυρωπαίοι έχουν τεντώσει το σκοινί» — ή διαρρέεται από το Μαξίμου το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος. Την αμέσως επόμενη μέρα, ξανά «βρισκόμαστε κοντά σε συμβιβασμό», » σε συμφωνία», και τα λοιπά και τα λοιπά…

Φυσικά, αυτή η αλλοπρόσαλλη εικόνα δεν οφείλεται σε κάποια αλλόκοτη, εξωτική ασθένεια των δημοσιογράφων — δεν φταίνε εκείνοι. Αλλά, στις πληροφορίες που η κυβέρνηση, τα όργανά της αφήνουν να διαρρεύσουν. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε με ποια κριτήρια και με ποια λογική επαναλαμβάνεται καθημερινά αυτός ο κατακλυσμός παραπληροφόρησης! Διότι δεν είναι δυνατόν απολύτως αντιφατικές πληροφορίες να είναι ταυτοχρόνως σωστές, και μάλιστα την μακρά διάρκεια αρκετών εβδομάδων. Τί θέλει να πετύχει η κυβέρνηση με αυτήν την τακτική; Έναν περίεργο μιθριδατισμό των ψηφοφόρων, με μικρές δόσεις δηλητηρίου κάθε μέρα, ώστε να καταλήξουν να έχουν ανοχή και στα δύο ενδεχόμενα; Και σε αυτό της ρήξης, της χρεοκοπίας, της δραχμής, της φτώχειας, και σε αυτό του νέου μνημονίου με σκληρότατα μέτρα;

Έχουν αποφασίσει οι κυβερνώντες τι θα κάνουν και δεν μας το λένε, ή μήπως δεν ξέρουν καν οι ίδιοι που θα καταλήξει η δική μας πλευρά της διαπραγμάτευσης; Διότι παρατηρούμε και το εξής αντιφατικό: το πρόβλημα της διαπραγμάτευσης να μην είναι μόνο ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα ήθελαν οι εταίροι, ή ότι οι εταίροι δεν γνωρίζουν τι έχει στο μυαλό της η ελληνική κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν γνωρίζει καν τί έχει το μυαλό της η ίδια! Απόδειξη τούτου, το περιστατικό με τον κ. Δραγασάκη και τον non paper του Μεγάρου Μαξίμου. Όσο κι αν διαψεύστηκαν τα δημοσιεύματα για μη συνεννόηση ανάμεσα στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και στις κυβερνητικές διαρροές, είναι μάλλον εμφανές από τις λεπτομέρειες, πως πρόκειται για πραγματικό περιστατικό. Άρα έχουμε μια πλήρη κυβερνητική εφαρμογή του ευαγγελικού «να μην ξέρει η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου». Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μια… επαναπροσέγγιση με το χριστιανικό ευαγγέλιο, μα με τον εντελώς λάθος τρόπο.

Καθώς γράφουμε αυτές τις γραμμές δεν γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της συνόδου των Υπουργών Οικονομικών, από την οποία όμως η ίδια η κυβέρνηση αποδέχεται, πως δεν αναμένεται κάτι θεαματικό. Η χώρα θα συνεχίσει να βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί για αρκετό καιρό ακόμα, καθώς η διαπραγμάτευση για το μέλλον της χώρας μπαίνει στην πιο καθοριστική καμπή της. Κάθε διαπραγμάτευση έχει τις «γκρίζες», αφανείς πλευρές της. Ωστόσο, όσοι κάθονται γύρω από ένα διαπραγματευτικό τραπέζι, οφείλουν να έχουν ξεκάθαρες θέσεις και επιδιώξεις, που δεν μπορεί να είναι αποκομμένες ή να μην λαμβάνουν υπόψη την δημοκρατικά εκπεφρασμένη βούληση των πολιτών. Και η έως τώρα «θολή» εικόνα της Κυβέρνησης, δεν συνάδει με τις κρίσιμες ευθύνες, που απορρέουν από την ανάληψη της εξουσίας.