Η δικαιοσύνη άργησε μια μέρα…

Η δικαιοσύνη άργησε μια μέρα…

και μακάρι να ήταν αλήθεια!

Η δικαιοσύνη άργησε μια μέρα…

Η χώρα μας έχει καταδικαστεί πάμπολλες φορές από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για υποθέσεις καθυστέρησης απονομής δικαιοσύνης. Μάλιστα, κατατάσσεται 3η (μετά την Τουρκία και την Πολωνία) στον κατάλογο των χωρών της Ευρώπης που πάσχουν από περιπτώσεις μη έγκαιρης έκδοσης δικαστικής απόφασης, που πολλές φορές αγγίζει τα όρια αρνησιδικίας.

Τα αίτια του φαινομένου ποικίλουν. Από τη μία πλευρά, ο όγκος των δικαστικών υποθέσεων είναι τεράστιος. Συχνά, ο δικαστής καλείται να υπερβάλλει εαυτόν προκείμενου να ανταπεξέλθει στα καθήκοντά του. Από την άλλη, η πολυνομία που ισχύει στη χώρα μας είναι γεγονός. Η τελευταία δε καθιστά τη δικαστική επίλυση διαφορών πολλές φορές δυσχερέστατη. Αλλεπάλληλες άσκοπες αναβολές, απεργίες δικηγόρων και δικαστικών υπαλλήλων και η ίδια η φύση του δικομανούς Έλληνα, έρχονται να εντείνουν ακόμη περισσότερο την ήδη βεβαρυμμένη κατάσταση.

Βάσει των στοιχείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στη χώρα μας προκειμένου να εκδοθεί πρώτου βαθμού απόφαση για διαφορά αστικής και εμπορικής φύσεως απαιτούνται κατά μέσο όρο τουλάχιστον 460 ημέρες. Αν προσθέσει κανείς και τη δυνατότητα άσκησης ενδίκων μέσων ο χρόνος σχεδόν διπλασιάζεται. Άλλη ενδεικτική αναφορά πρέπει να γίνει στις αιτήσεις ρύθμισης οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Συγκεκριμένα, σε Ειρηνοδικεία της Αθήνας ο ορισμός δικασίμου για τις εν λόγω αιτήσεις προβλέπεται για το έτος 2030! Στην πράξη, πολλές φορές η έκδοση τελεσίδικης απόφασης αργεί τόσο πολύ που όταν έρχεται δεν έχει πια νόημα, καθώς είτε έχει ήδη υπάρξει εξωδικαστικός συμβιβασμός ή έχουν επέλθει άλλα γεγονότα που αλλάζουν την ουσία της διαφοράς. Η ίδια κατάσταση και η ίδια καθυστέρηση ταλανίζει τόσο τα πολιτικά και ποινικά, όσο και τα διοικητικά δικαστήρια.

Τα τελευταία χρόνια, και πάντα στα πλαίσια συμμόρφωσης με τα όσα επιτάσσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς την αύξηση της ταχύτητας διεκπεραίωσης δικαστικών υποθέσεων. Τη μεγαλύτερη αλλαγή προσπάθησε να φέρει ο νόμος 4055/2012, με τον οποίο επιχειρήθηκε η αποσυμφόρηση του πινακίου από υποθέσεις καθαρά γραφειοκρατικές, καθώς και μια σειρά άλλων τροποποιήσεων που οδηγούν στην ίδια κατεύθυνση.

Το πρόβλημα δε θα λυθεί εύκολα και η υπάρχουσα οικονομική κρίση ήρθε για να το εντείνει ακόμη περισσότερο. Δεδομένου ότι στην Ελλάδα αντιστοιχούν 30 δικαστές ανά 100.000 κατοίκους όταν στη Γαλλία αντιστοιχούν μόλις 12 δικαστές στον ίδιο αριθμό κατοίκων, η λύση πρέπει να έρθει εν τοις πράγμασι από την ίδια τη δικαστική έδρα. Ιδιαίτερο βάρος θα πρέπει να δοθεί επίσης στο θεσμό του διαμεσολαβητή, θεσμός που θα συμβάλλει τα μέγιστα στην εξάλειψη του φαινόμενου, αρκεί βέβαια να μπορέσει να λειτουργήσει άμεσα και αποτελεσματικά, αφού πρώτα εντυπωθεί στη συνείδηση των πολιτών.

Ελένη Κ. Κριπούρη
Δικηγόρος

SHARE
Η Ελένη Κ. Κριπούρη γεννήθηκε στην Καρδίτσα στις 12 Οκτωβρίου του 1985. Αποφοίτησε από το 5ο Ενιαίο Λύκειο Καρδίτσας και σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το 2008, μετά το πέρας των σπουδών της, επέστρεψε στην Καρδίτσα και έκτοτε διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην οδό Πλαστήρα 1. Μιλά αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Είναι παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού.