«…Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…», Παιδικές χαρές φυλακές και στην...

«…Γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…», Παιδικές χαρές φυλακές και στην Καρδίτσα

«…Το Παυσίλυπο ήταν το πρώτο αστικό κοινόχρηστο πράσινο που απέκτησε η Καρδίτσα, είκοσι μόλις χρόνια μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος. Η δημιουργία του πάρκου, έκτασης 165 στρεμμάτων, σε σχέδια του μηχανικού Γ. Φώσκολου, ήταν πρωτοβουλία του δημάρχου Στέργιου Λάππα, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του και με άλλα έργα υποδομής, όπως το δίκτυο ύδρευσης, τα δημοτικά λουτρά, την κεντρική πλατεία και τη δημοτική αγορά. Ονομάστηκε «Παυσίλυπον… διότι αληθώς και τας οδύνας και την θλίψιν διασκεδάζει και την λύπην παύει εκ του αέρος του καθαρίου και δροσερού και εκ του ζύθου του πινομένου αφθόνως και εκ των ασμάτων του πάνυ ευστόμου φωνογράφου…»(απόσπασμα από την ιστοσελίδα του Μουσείου Πόλης)

Από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν πολλά – πολλά χρόνια, πολλές και διαφορετικές παρεμβάσεις από τους μετέπειτα Δημάρχους της Καρδίτσα, με  την τελευταία μεγάλη παρέμβαση να αφορά την αποκατάσταση του χώρου του Παυσιλύπου. Επί της ουσίας ενοποιώντας   το κατακερματισμένο  πάρκο, έργο που έγινε  επί Δημαρχίας Θανάση Κανταρτζή, σε εφαρμογή μελέτης που προέκυψε από τον πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που προκηρύχθηκε  επί Δημάρχου Δημήτρη Αρχοντή.

Η σύντομη και σίγουρα εντελώς αποσπασματική παρελθοντολογία  έγινε για να σημειολογήσουμε  ότι αυτός ο χώρος είναι τόσο σημαντικός για την πόλη της Καρδίτσας, όσο ο αέρας που αναπνέουμε. Είναι ο χώρος κοινωνικοποίησης μας όταν είμαστε νήπια, είναι ο χώρος της εφηβείας μας και των πρώτων  ραντεβού,  είναι ο χώρος της βόλτας των ηλικιωμένων, είναι ο χώρος που περνάμε τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, είναι ο χώρος της ενηλικίωσή μας, της συλλογικής μας μνήμης με μια φράση.

Σ αυτό το σπουδαίο αστικό πάρκο, υπάρχει και η κεντρική παιδική χαρά, η οποία συγκεντρώνει το ενδιαφέρον εκατοντάδων νηπίων συνοδευόμενα από τους οικείους τους.

Αυτή η παιδική χαρά,  σήμερα μετατρέπεται  σε φυλακή, με την τοποθέτηση ενός  πανύψηλου ατσαλένιο πλαίσιο, που ντύθηκε με χονδρό ατσαλόσυρμα. Και αυτό, μαζί με τις αναγκαίες και άκρως απαραίτητες βελτιώσεις του χώρου (νέα και ασφαλή παιχνίδια κ.λ.π), γίνεται προκειμένου η παιδική χαρά του Παυσιλύπου να πληροί τις προδιαγραφές ασφάλειας, που προβλέπει ο σχετικός νόμος και να υπακούει και στην σχετικά νεότερη υπουργική απόφαση, ώστε να αποκτήσει σήμα πιστοποίησης.

Ερωτήματα για προβληματισμό:

  • Τι σκοπιμότητα υποκρύπτει αυτός ο οριζόντιος νόμος για όλη την Ελλάδα;
  • Ποιο είναι ιδεολογικοπολιτικό πρόσημο μιας τέτοιας κεντρικής απόφασης;
  • Έχετε φωνή δημοτικοί άρχοντες; Δεν ακούσαμε, πώς είπατε;
  • Η Αυτοδιοίκηση θα διεκδικήσει το ρόλο της, επιτέλους; Ή  θα υποκύπτει  και θα υποκλίνεται προς την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία, άκριτα και σφυρίζοντας αδιάφορα;
  • Είναι η Καρδίτσα « πόλη- ζούγκλα», είναι οι όμορες πόλεις του νομού μας ;
  • Τι παιδαγωγικό μήνυμα στέλνει αυτή η περίφραξη στα παιδιά; Φόβος, παντού φόβος;

Κύριε Δήμαρχε, κυρίες και κύριοι του Δημοτικού Συμβουλίου της Καρδίτσας, πάρτε μια γενναία απόφαση κατεδάφισης αυτής της περίφραξης- φυλακής, όσο ακόμα είναι καιρός και το έργο βρίσκεται στο στάδιο της κατασκευής, « γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα» . Οι ζωντανοί και ενεργοί πολίτες δρουν και ως δρώντες μπορεί να κάνουν και λάθη. Μπορούν όμως και να διορθώσουν. Αυτό σας καλούμε να κάνετε. Να διορθώσετε. Να αποτινάξετε τον καλλιεργούμε φόβο  που φώλιασε στις ψυχές των ανθρώπων . Και κυρίως να μην γίνεται, με την ακούσια στάση σας,  φορείς διαιώνισης του φόβου.

Εδώ είναι Καρδίτσα και όχι μια αχανής αμερικανοτερατούπολη.  Εδώ τα παιδιά μας έχουν την τύχη να κοινωνικοποιούνται από  πολύ μικρά. Να κυκλοφορούν μόνα τους, με τα πόδια ή τα ποδήλατά τους στις εξωσχολικές τους δραστηριότητες, να παίζουν στις πλατείες και στα πάρκα, να έχουν φίλους, και μείς ως γονείς να νιώθουμε ασφαλείς και σίγουροι  γι αυτά. Αυτή είναι η ταυτότητα της Καρδίτσας και αυτή οφείλετε και οφείλουμε να διαφυλάξουμε με πράξεις και ενέργειες μας. Για αυτές τις ποιότητες καθημερινής ζωής η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να μοχθεί. Για τις ανθρώπινες πόλεις.

Υ.Γ: σκοπίμως δεν παραθέτω φωτογραφίες από τον χώρο της παιδικής χαράς, ελπίζοντας ότι θα θελήσετε να κάνετε μια βόλτα προς το Παυσίλυπο, για να διαπιστώσετε το αληθές ή όχι αυτής της παρέμβασης