Φόρος Προστιθέμενης Αφέλειας

Φόρος Προστιθέμενης Αφέλειας

Άρθρο του Βουλευτή Καρδίτσας της Νέας Δημοκρατίας Κ. Τσιάρα

Το να κατηγορούσε κάποιος στην κυβέρνηση για «ερασιτεχνισμό», ίσως να ακουγόταν φθηνό, εύκολο—ειδικά αν εκπορευόταν από τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα στο παρελθόν, κληρονομώντας κυβερνητική πείρα αλλά και κυβερνητική φθορά. Όμως, στην παρούσα κατάσταση αυτή θα ήταν μάλλον μια νηφάλια και αντικειμενική εκτίμηση για την κυβέρνηση…

Αναφέρομαι φυσικά στο περιστατικό με τις προτάσεις για τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ). Ο κ. Βαρουφάκης ανακοίνωσε με χαρά και υπερηφάνεια τα νέα μέτρα του υπουργείου, δηλαδή τους διαφορετικούς συντελεστές ΦΠΑ για όσους χρησιμοποιούν πλαστικό χρήμα και για όσους πληρώνουν σε μετρητά, μέτρο το οποίο όντως θα είχε μια λογική στο πλαίσιο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Όμως, έχει μια εσωτερική συνοχή σαν συλλογισμός, σαν λογική—όχι σαν πρακτική εφαρμογή, διότι κάτι τέτοιο ενδέχεται να αντίκειται σε άλλες κείμενες διατάξεις, νόμους και κανονισμούς που δημιουργούν κώλυμα.

Όπως ακριβώς και συνέβη! Το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει την ύπαρξη διαφοράς στο φόρο προστιθέμενης αξίας ανάλογα με τον τρόπο που καταβάλλεται η πληρωμή. Αυτό οφείλει να το γνωρίζει η ηγεσία του υπουργείου, πρινπροχωρήσει στον σχεδιασμό της πρότασης—πόσω δε μάλλον πριν την δημόσια ανακοίνωση, με τη βεβαιότητα πως πρόκειται για πρόταση στην οποία θα συμφωνήσουν οι εταίροι…

Η ηγεσία του υπουργείου μπορεί να μην το γνώριζε και να εξετέθη ανεπανόρθωτα, οι νομικές υπηρεσίες του υπουργείου όμως το γνώριζαν. Και κανείς δεν σκέφτηκε να υπάρξει προηγουμένως μια στοιχειώδης ενδοεπικοινωνία, μια αναζήτηση νομικών συμβουλών πριν ανακοινωθεί το νέο μέτρο με μπάντες και χειροκροτήματα στο πανελλήνιο…

Το ερώτημα, φυσικά, είναι το εξής. Πώς μπορούμε να εμπιστευθούμε τις τύχες μας σε ανθρώπους που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να επιβεβαιώσουν την πληροφορία, να διασταυρώσουν το νομικό υπόβαθρο για μια πρόταση, πριν την παρουσιάσουν δημοσίως και στην Ελλάδα αλλά και σε ώτα ακουόντων από το εξωτερικό; Μόνο ως τετελεσμένο γεγονός μπορεί να τεθεί το ερώτημα, αφού έχουμε ήδη εμπιστευθεί τις τύχες μας σε αυτούς τους ανθρώπους. Που δεν θα αποχωρήσουν από τη θέση τους, πριν επιφέρουν όση ανεπανόρθωτη ζημιά μπορούν να επιφέρουν, είτε με «συμφωνίες» είτε με ρήξεις.

Πάντως, το εκλογικό σωμα είχε λάβει προειδοποιήσεις. Έγκαιρα.