Με ποιο δικαίωμα μιλούν για Κούγκι;

Με ποιο δικαίωμα μιλούν για Κούγκι;

Με ποιο δικαίωμα μιλούν για Κούγκι;

Το ερώτημα στα χείλη όλων των Ελλήνων, είναι ένα και μοναδικό: «θα έχουμε συμφωνία;»

Πάνω από 4 μήνες τώρα, με την αγωνία και την προσμονή ζωγραφισμένη στα μάτια τους, αναζητούν απάντηση. Έχουν όλοι, πια συνειδητοποιήσει, ότι η συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές, είναι συνυφασμένη, με την πορεία της ζωής τους και το μέλλον των παιδιών τους.

Όλο αυτό το διάστημα, ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του, πηγαινοφέρνουν τη συμφωνία, την σκίζουν, την ξαναγράφουν, την καθαρογράφουν και ενώ το παιχνίδι των εντυπώσεων καλά κρατεί, η οικονομία τελμάτωσε και η χώρα βούλιαξε τελείως.

Την ώρα που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται «ηρωικά» και «λεβέντικα», ο κόσμος ζητά δανεικά ο ένας από τον άλλον για να επιβιώσουν. Αφού ρευστό, δεν κυκλοφορεί ούτε για δείγμα.

Τώρα που ο χρόνος εξαντλήθηκε, που φτάσαμε στο και 5’, αναγκάζονται πλέον να παραδεχτούν, ότι η απόσταση που μας χωρίζει από μια ρεαλιστική συμφωνία, είναι μακρά και αγεφύρωτη.

Το τί καθαρογράφανε μέχρι προχθές, μόνο αυτοί το ξέρουν. Συγκάλεσε Ολομέλεια της Βουλής ο κ. Τσίπρας, αφού πλέον τα αδιέξοδά του είναι τεράστια, για να βρει συνενόχους.

Για το γεγονός όμως, ότι αυτός αιχμαλωτίστηκε στις προεκλογικές του υποσχέσεις, ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο ο ίδιος.

Τώρα, δεν μπορεί να επιδιώκει καταμερισμό των ευθυνών.

Η κατάσταση δυστυχώς είναι δύσκολη και η πραγματικότητα αμείλικτη. Ευχόμαστε όλοι σήμερα, να πραγματοποιηθεί η τετραμερής στις Βρυξέλλες και να βρεθεί λύση.

Ίσως έτσι να σταματήσει η οπισθοδρόμηση της πατρίδας μας. Γιατί όλοι έχουμε πλέον εμπεδώσει, ότι και στην περίπτωση της συμφωνίας, τα προβλήματα δεν θα τελειώσουν.

Το πείραμα «πρώτη φορά Αριστερά» τελικά αποδείχθηκε φιάσκο, αλλά τουλάχιστον, να κλείσει η συμφωνία για να αρχίσει η εισροή χρημάτων, στα άδεια ταμεία της χώρας.

Χωρίς καμία αντιπολιτευτική διάθεση, πρέπει να πω ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά. Αυξάνει όμως την ανησυχία μου, το ότι στην κυβέρνηση δεν εννοούν να σοβαρευτούν. Τα τραγελαφικά που συμβαίνουν κάθε μέρα, σου δίνουν την αίσθηση ότι οι άνθρωποι νομίζουν πως παίζουν κουκλοθέατρο.

Σκεφτείτε ότι αυτοί κρατούν την τύχη της Ελλάδας στα χέρια τους, την τύχη τη δική μας και των νέων μας.

Μιλούν για Κούγκι. Δηλαδή να ανατινάξουν τα πάντα στον αέρα. Νομίζουν ότι έτσι θα ηρωοποιηθούν, σαν τον Σαμουήλ και θα τους γράφουν τραγούδια και ποιήματα. Να κάνουν δηλαδή τη χώρα ολοκαύτωμα. Από πού πηγάζει αυτό το δικαίωμα; Γιατί πιστεύουν ότι η πατρίδα μας είναι μόνο δική τους;

Η χώρα ανήκει σε όλους. Ακόμη και το 36% που τους ψήφισε, δεν σημαίνει ότι είναι αριστεροί. Γιατί κάποιοι παρασύρθηκαν, κάποιοι θύμωσαν, κάποιοι πειραματίστηκαν. Δεν συνειδητοποίησαν εγκαίρως τον απόλυτο εμπαιγμό, ούτε ότι επρόκειτο για μυθοπλάστες.

Τα τελευταία 5 χρόνια, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες περνούν δύσκολα. Δεν αντέχουν να ζήσουν την τριτοκοσμική μοίρα που τους σχεδιάζουν.

Γιατί κατά ‘κει το πάνε, ήδη η Ελλάδα, στις μέρες τους, απέκτησε το πρώτο κοινό στοιχείο, με την -κατά τα άλλα συμπαθητική- Ζάμπια.

Επιτέλους, να σοβαρευτούν, να προσγειωθούν, να συνεννοηθούν.

Αλλιώς να σηκωθούν να φύγουν.

Ασημίνα Σκόνδρα
πρ. Βουλευτής ΝΔ Καρδίτσας

SHARE