Facebook: Ο ψυχολογικός εξαναγκασμός του «share»…

Facebook: Ο ψυχολογικός εξαναγκασμός του «share»…

Facebook: Ο ψυχολογικός εξαναγκασμός του «share»…

Τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι με το facebook (που έχει και πολλά θετικά στοιχεία, για να μη λέω μόνο τα αρνητικά) έχω εκνευριστεί πολλές φορές από τον εξαναγκασμό που μου ασκούν να κάνω “share” (ή «κοινοποίηση» στα ελληνικά) σε κάτι που θέλω να διαβάσω ή να δω. Προκαλούν με έναν τίτλο, σε κάνουν να το «πατήσεις» και βλέπεις ξαφνικά ότι για να το διαβάσεις χρειάζεται να κάνεις κοινοποίηση ή έστω like! Ε, όχι, δεν ενδίδω και ούτε θα ενδώσω, γιατί δε μου αρέσει να με πιέζουν να κάνω κάτι. Ποτέ να μη μάθω τι συνέβη όταν μια γυναίκα σιδέρωνε και ξαφνικά έγινε κάτι αναπάντεχο! Το πολύ πολύ να της έπεσε κάτω η σιδερώστρα. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι όλοι είμαστε εκ φύσεως περίεργοι και, όταν τελικά ενδίδουμε στην πρόκληση, η περιέργειά μας δεν ικανοποιείται ούτε στο ελάχιστο, αφού αυτό που μας παρουσιάζουν είναι μια ανοησία.

Επίσης, μας παραπλανούν και απορώ: Νομίζουν ότι κερδίζουν κάτι πέρα από το να μας εκνευρίσουν; Πριν κανένα εξάμηνο είχα διαβάσει κάπου: «Θρήνος για την τάδε ταγουδίστρια ή ηθοποιό» (ούτε θυμάμαι ποια) και πέρασε από το μυαλό μου ότι πέθανε. Ομολογώ ότι έπεσα στην παγίδα να κοιτάξω τα σχόλια στα οποία όλοι έβριζαν, επειδή η ίδια δεν είχε πάθει κάτι, αλλά είχε πεθάνει η γιαγιά της. Κι ακόμη χειρότερο ότι την ίδια ανακοίνωση την ξαναείδα αρκετές φορές ξανά πριν τέσσερις ή δύο μήνες πχ. Κάποιος πέθανε και κάποιοι το εκμεταλλεύτηκαν χωρίς ενδοιασμούς πάνω από μία φορά για να κερδίσουν κάποια like! Αν είναι δυνατόν!

Και δεν είναι λίγες οι φορές που παρουσιάζουν λανθασμένες πληροφορίες χωρίς καμιά κύρωση! Δεν πρέπει κάποιος να τους ελέγχει;

Και για να ευθυμήσουμε λίγο, πάμε σε πιο “light” περιπτώσεις στις οποίες όλοι ενδίδουμε και για πλάκα συμμετέχουμε! Μας είχαν κατακλύσει με το «Το όνομά σου σημαίνει…» ή το πιο πρόσφατο «Πώς θα είσαι σε 50 χρόνια». Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα ο 80χρονος ή 90χρονος εαυτός σου ήταν ένας άγνωστος ηλικιωμένος!

Αν το «ρίξουμε στην πλάκα» μπορεί και να γελάσουμε με κάτι τέτοια: «Πες μου τι ζώδιο είσαι και θα σου πούμε πόσα παιδιά θα κάνεις» κτλ. Το πιο τραγικό όμως το είδα (και μάλιστα σε πολύ γνωστή διαδικτυακή εφημερίδα): «Πες μου πιο μήνα γεννήθηκες και μάθε από τι θα αρρωστήσεις»… Η μόνη λέξη που ταιριάζει είναι «Έλεος!!!» Φυσικά και δεν διάβασα τις ανοησίες που έγραφε, αλλά διάβασα τα σχόλια και όλοι τους έβριζαν, το οποίο θεωρώ απόλυτα λογικό. Μάλιστα κάποιος είχε γράψει: Μπράβο βρε παιδιά! Επιστημονικά εμπεριστατωμένη η έρευνά σας!

Το θέμα είναι ότι κάποιες ανακοινώσεις ξεπερνούν τα όρια και φτάνουν σε σημείο να ενοχλούν ή και να θίγουν την αισθητική μας και τα νεύρα μας. Εννοείται βέβαια ότι είναι ένα από τα αρνητικά του διαδικτύου το ότι ο καθένας μπορεί να «ανεβάζει» ό,τι του «κατέβει στο κεφάλι». Εμείς απλά μπορούμε να γελάσουμε, να χαμογελάσουμε, να μην το αποδεχτούμε ή και να το κατακρίνουμε. Υπάρχει ελευθερία λόγου από τη μεριά όσων τα γράφουν όλα αυτά, αλλά ευτυχώς υπάρχει ελευθερία και από τη δική μας μεριά κι έτσι μπορούμε με άνεση να προσπεράσουμε με αδιαφορία… Ζούμε άλλωστε στην εποχή του διαδικτύου… Ξέρουμε τι είναι το «share» το «viral» και το «like» όχι όμως τι είναι το «Eurogroup»! Βγαίνει όμως και κάτι θετικό από τη διαδικασία αυτή της μη αποδοχής των ανοησιών. Ασκούμαστε στο πώς να  μην αποδεχόμαστε ή στο πώς να προσπερνούμε και πράγματα που μας ενοχλούν στην πραγματική ζωή!

 

Νατάσα Δανιήλ

Φιλόλογος

SHARE
Γεννήθηκα στις 25 Ιουλίου του 1979 στην Καρδίτσα. Αποφοίτησα το 2002 από το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και από τότε ζω και εργάζομαι στην Καρδίτσα. Το 2009 παντρεύτηκα και απέκτησα μια κόρη και το 2011 γεννήθηκε ο γιος μου. Από το 2009 ως το 2014 ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Σπουδές στην Εκπαίδευση» στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Γνωρίζω αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά και τον ελεύθερό μου χρόνο ζωγραφίζω.