Παρέμβαση του Προέδρου της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας Κώστα Αγοραστού στη συνεδρίαση του...

Παρέμβαση του Προέδρου της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας Κώστα Αγοραστού στη συνεδρίαση του Προεδρείου της Συνόδου των Περιφερειών της Ευρώπης για το μεταναστευτικό

Παρέμβαση του Προέδρου της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας Κώστα Αγοραστού στη συνεδρίαση του Προεδρείου της Συνόδου των Περιφερειών της Ευρώπης για το μεταναστευτικό

Έκκληση στους αρχηγούς των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβουν τάχιστα τις πρωτοβουλίες εκείνες που χρειάζονται για την εκτόνωση του μεταναστευτικού προβλήματος απηύθυνε ο Πρόεδρος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας κ. Κώστας Αγοραστός με παρέμβασή του στη συνεδρίαση του Προεδρείου της Συνόδου των Περιφερειών της Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο.

«Οι εξελίξεις τρέχουν με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που λαμβάνονται οι αποφάσεις της Ε.Ε» σημείωσε ο κ. Αγοραστός για να συμπληρώσει με νόημα πως «δεν μπορεί λοιπόν η ενωμένη Ευρώπη, η Ευρώπη της αλληλεγγύης και των ηθικών αξιών να κλείνει τα μάτια σε αυτή την κατάσταση».

Για την χώρα μας, ο Πρόεδρος των Ελλήνων Περιφερειαρχών εστίασε στην έλλειψη υποδομών και κονδυλίων αλλά και στην αδυναμία των αρχών να διαχειριστούν το τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα στα νησιά του Αιγαίου, εκτιμώντας τέλος πως «αν δεν ομαλοποιηθούν τα πράγματα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική το όραμα της ενιαίας Ευρώπης αντιμετωπίζει τεράστια εμπόδια»

Αναλυτικότερα, ο κ. Αγοραστός ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Το μεταναστευτικό αναδεικνύεται σήμερα με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, ως το υπ» αριθμόν ένα πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και τη μέγιστη δοκιμασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση των αξιών και το κοινό όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Έρχεται μάλιστα ως συνέχεια σε μία καταστροφική εξαετία που έχει βυθίσει στην ύφεση πολλά κράτη μέλη με ανυπολόγιστες συνέπειες στην κοινωνία και τεράστια ανθρωπιστική κρίση.

Οφείλουμε λοιπόν εδώ και τώρα, με απ» αρχή τη σύνοδο κορυφής που επίκειται για το μεταναστευτικό – κι εδώ θέλω να συγχαρώ όσους έλαβαν έστω και με καθυστέρηση αυτή την πρωτοβουλία για την οποία εμείς φωνάζουμε εδώ και μήνες – αλλά παράλληλα να επανεξετάσουμε από μηδενική βάση και με ομόθυμη διάθεση, τη μεταναστευτική πολιτική μας, εξαλείφοντας τις αδυναμίες της συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ.

Πρέπει να τα κάνουμε όλα αυτά άμεσα γιατί δυστυχώς οι εξελίξεις τρέχουν με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που λαμβάνονται οι αποφάσεις της Ε.Ε. Αυξάνονται δραματικά οι μεταναστευτικές ροές δοκιμάζοντας τις αντοχές των υπηρεσιών και των τοπικών κοινωνιών, ενώ την ίδια ώρα διαπιστώνεται το παράδοξο φαινόμενο της διαφοροποίησης ορισμένων κρατών – μελών τα οποία διαμορφώνουν δική τους μεταναστευτική πολιτική και τηρούν διαφορετική στάση από τα συμφωνηθέντα.

Σε ότι αφορά τη χώρα μου, η πίεση που ασκείται στα ελληνικά νησιά είναι φοβερή και πλέον οι προσπάθειες που καταβάλλονται είναι πολύ μικρές για να για να καλύψουν τις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες.

Η χώρα μου δεν διαθέτει την οργάνωση και τις υποδομές που χρειάζονται ενώ δεν έχει και τα απαιτούμενα κονδύλια. Και μιλάμε για μία χώρα που την τελευταία πενταετία βρίσκεται στη δίνη μίας άνευ προηγουμένου ανθρωπιστικής κρίσης. Δεν μπορεί λοιπόν η ενωμένη Ευρώπη, η Ευρώπη της αλληλεγγύης και των ηθικών αξιών να κλείνει τα μάτια σε αυτή την κατάσταση. Δεν μπορεί να αγνοεί τις αντιδράσεις των πολιτών και τους κινδύνους που υποβόσκουν με μεγαλύτερο αυτόν της αποσταθεροποίησης.

Είναι φανερό πια ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα την απειλεί με πολλούς τρόπους, που άλλοι είναι ορατοί ήδη και άλλοι θα εμφανίζονται σταδιακά καθώς θα φθάνουν σε βαθμό έκρηξης μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Προφανώς αυτό έχει γίνει επιτέλους στις πολιτικές ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με μεγάλη καθυστέρηση ψάχνουν να βρουν λύσεις. Λύσεις εύκολες όμως δεν υπάρχουν όταν πλέον βιώνουμε μετακινήσεις ολόκληρων ανθρώπινων κοινοτήτων προς την Ευρώπη.

Η Ελλάδα και η Ιταλία είναι οι δύο χώρες που δέχονται το μεγαλύτερο όγκο μεταναστών – προσφύγων, αλλά το πρόβλημα πλέον έχει ξεφύγει από τα δικά τους όρια.

Η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κάθε σχεδιασμό.

Αν δεν ομαλοποιηθούν τα πράγματα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική το όραμα της ενιαίας Ευρώπης αντιμετωπίζει τεράστια εμπόδια.»

SHARE