Εκλογές, εκλογές, εκλογές!

Εκλογές, εκλογές, εκλογές!

Άρθρο του υποψηφίου Βουλευτή με "το Ποτάμι" Χρήστου Γιαννακόπουλου

Εκλογές, εκλογές, εκλογές!

Εκλογές πάλι!

Είμαστε υπέρμαχοι των δημοκρατικών θεσμών, είμαστε ενεργοί πολίτες όσοι συντασσόμαστε με το Ποτάμι, όχι ιδιώτες! Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ μας περνάει για ηλιθίους όταν εκθειάζει δήθεν τον θεσμό των εκλογών τον οποίο στην ουσία χρησιμοποιεί για τρίτη φορά για ιδιωτικούς και εσωκομματικούς λόγους! Όλοι γνωρίζουμε πλέον τους ελιγμούς του κυρίου Τσίπρα και τα ασύστολα ψέματα για να γίνει πρωθυπουργός, τα βολέματα των δικών τους συγγενών και του κομματικού στρατού, το γεγονός ότι οι εκλογές γίνονται για να απαλλαχτεί από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Δεν είμαστε ιδιώτες!

Είναι επίσης προκλητικό όταν μιλάνε για τη γιορτή της δημοκρατίας ενώ στην ουσία ευτελίζουν τη δημοκρατία. Τρείς φορές εκλογές μέσα σε ένα χρόνο – αν δεν χρειαστεί να ψηφίσουμε και τέταρτη για να σχηματιστεί κυβέρνηση –, αντί για μία κάθε τέσσερα χρόνια, δεν ισχυροποιούν τη δημοκρατία, τη γελοιοποιούν. Είναι σαν να έχεις δώδεκα φορές Χριστούγεννα και Πάσχα μέσα σε ένα χρόνο για να κρατάς σε εγρήγορση το θρησκευτικό αίσθημα. Βδομαδιάτικο παζάρι τις κατάντησε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιορτή της δημοκρατίας. Χαρά των εμπόρων της ψήφου!

Σκεφτείτε μόνο το γεγονός ότι το ένα έκτο των βουλευτών είναι λαθραίοι! Το bonus των 50 εδρών βάζει στην βουλή 50 ανθρώπους στους οποίους ο λαός δεν έδωσε τον αναγκαίο αριθμό ψήφων, και μάλιστα στη θέση κάποιων άλλων που αντίθετα υπερψήφισε! Όταν έγινε αυτός ο εκλογικός νόμος που αρχικά έδινε 40 έδρες στο πρώτο κόμμα, επικρατούσε αδιαμφισβήτητα ο δικομματισμός (κάτι που συμβαίνει σε πολλές δημοκρατίες), τότε το πρώτο κόμμα έπαιρνε ένα ποσοστό κοντά στο 40%. Έστω και με υπερβολή, στόχευε να διευκολύνει τη διακυβέρνηση της χώρας και τη σταθερότητα, κάτι που είναι ο απώτερος σκοπός των δημοκρατικών διαδικασιών και απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της οικονομίας. Ο κύριος Παυλόπουλος, με υπερβάλλοντα ζήλο, έκανε 50 τις έδρες του bonus, και έτσι ένα κόμμα με 30% (συνονθύλευμα ασυμβίβαστων τάσεων όπως αποδείχτηκε)  βρέθηκε να κυβερνάει. Από πάντα υποστηρίζανε την απλή αναλογική, είχανε την ευκαιρία να αλλάξουνε τον εκλογικό νόμο αλλά δεν το κάνανε, γιατί τώρα ελπίζουν πως τους βολεύει, τους δίνει την ευκαιρία να επιχειρήσουν ξανά το πραξικόπημα με δημοκρατική προβιά.

Από την εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ κι έπειτα είναι εμφανές ότι η ελληνική δημοκρατία περνάει σε μια φάση πολυδιάσπασης. Στη φάση αυτή η απλή αναλογική είναι πιο δημοκρατική και απολύτως αναγκαία για να ισορροπήσει το πολιτικό μας σύστημα. Παρά το γεγονός ότι εντελώς παραπλανητικά το εκλογικό σώμα έχει χωριστεί σε μνημονιακούς  και αντιμνημονιακούς, οι χώροι αυτοί δεν έχουν εσωτερική ομοιογένεια. Ο χώρος των αντιμνημονιακών προπάντων συναθροίζει φασίστες, ακροδεξιούς λαϊκιστές (τον αγαπητό συνεταίρο του ΣΥΡΙΖΑ), ριζοσπαστικούς αριστερούς (τους πρώην συντρόφους), κομουνιστές και σούπερ εξωκοινοβουλευτικούς κομουνιστές (τι ωραία παρέα!). Η μνημονιακή πλευρά (παραπλανητική περιγραφή αφού στην ουσία στην Ελλάδα δεν υπάρχει άνθρωπος που να υποστηρίζει το μνημόνιο, αναγκαίο συμβιβασμό για να αποτραπεί η πτώχευση το θεωρούνε), είναι επίσης ανομοιογενής στη βάση των πολιτικών ιδεολογιών αλλά προπάντων των πρακτικών, είναι όμως ένα περιβάλλον δημοκρατικών φιλοευρωπαϊκών κομμάτων. Το χώρο των καιροσκόπων καταλαμβάνει μετέωρος με τη διπλοπροσωπία του ο ΣΥΡΙΖΑ 2, ακροβατεί γραπωμένος στο κοντάρι της καταστροφικής ασάφειας.

Καλούμαστε λοιπόν να κρίνουμε τις πρακτικές των κομμάτων, να κρίνουμε αυτούς που γνωρίσαμε ως κυβερνώντες και να αξιολογήσουμε αυτούς που γνωρίζουμε σαν ανθρώπους, στην ιδιωτική και επαγγελματική τους ζωή, από την κοινωνική τους προσφορά και συμπεριφορά. Αρκετά με τους κομματάρχες και τους άεργους που συσσωρεύονται στα κόμματα όπου τους δίνουν μια ευκαιρία να γίνουν κάποιοι! Να τιμήσουμε ανθρώπους που έχουν να επιδείξουν έργα πραγματικά και όχι ιδεοληψίες του περασμένου αιώνα. Αμάν πια μ’ αυτό το καινούριο των αναχρονιστικών πολιτικών ευαγγελίων! Η πολιτική έχει νόημα στην εφαρμοσμένη της μορφή, που είναι η συνεχής ερμηνεία και εμπλοκή με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα. Είναι η ικανότητα να επινοείς και να προτείνεις λύσεις προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, όχι η φαντασιακή εκπλήρωση προσωπικών απωθημένων που κρύβουμε πίσω από τον όποιο μεγαλοϊδεατισμό. Κι επειδή πλέον τα μεγάλα πολυσυλλεκτικά κόμματα εκλείπουν και θα ήταν καταστροφική μεγαλομανία να πρεσβεύει κάποιος ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια, μόνο τίμιες και προγραμματικές συνεργασίες πολλών φιλοευρωπαϊκών και δημοκρατικών κομμάτων μπορούν να βγάλουν την χώρα μας από το λιμνάζον αδιέξοδο.

Αν αυτή η λογική δεν σας πείθει παρακολουθήστε την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης, τον τρόπο που ομονοεί και τα αποτελέσματα που μπορεί να φέρει μια ομάδα αρίστων.  Το ιδρυτικό πολιτικό όραμα του Ποταμιού ήταν και είναι η εθνική Ελλάδος στον πολιτικό στίβο, και τώρα αυτό είναι αναπόφευκτο και απολύτως αναγκαίο. Εμείς καλούμαστε να διαλέξουμε τους άξιους παίχτες, όποιον πιστεύει ο καθένας μας, αλλά σαν παίχτη της εθνικής όχι της ηττημένης ομάδας μας!

Χρήστος Γιαννακόπουλος
Καρδίτσα 08/09/2015