Δύο παιδιά ανά κινεζική οικογένεια

Δύο παιδιά ανά κινεζική οικογένεια

Δύο παιδιά ανά κινεζική οικογένεια

ΠΕΚΙΝΟ. Τέλος στην πολιτική του ενός παιδιού, που εφαρμόζεται στην Κίνα την τελευταία τριακονταετία, έθεσε χθες το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας επιτρέποντας στα ζευγάρια να αποκτούν δύο παιδιά εφόσον το θέλουν.

Η απόφαση σηματοδοτεί την ουσιωδέστερη μεταβολή των πολιτικών οικογενειακού προγραμματισμού των τελευταίων ετών, πολιτικών που από πολλούς θεωρήθηκαν ως επονείδιστη παρέμβαση στην οικογενειακή ζωή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιβολή του μέτρου οδήγησε στη διαταραχή της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο φύλα, αφού τα αγόρια εθεωρούντο προτιμητέα, αλλά και στην εφαρμογή δρακόντειων μέτρων όπως ήταν ο εξαναγκασμός σε έκτρωση.
Το ανακοινωθέν της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, που δημοσιεύεται από το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο Νέα Κίνα, αναφέρει ότι η απόφαση κατάργησης του μέτρου του ενός παιδιού «έχει στόχο τη βελτίωση της ισορροπημένης ανάπτυξης του πληθυσμού, αλλά και κρίνεται απαραίτητη εξαιτίας της γήρανσής του».

Αναλυτές, πάντως, επισημαίνουν πως ακόμα και η χαλάρωση των μέτρων οικογενειακού προγραμματισμού δεν πρόκειται να προκαλέσει έκρηξη των γεννήσεων αφού, ακόμα και χωρίς εφαρμογή του μέτρου, τα ποσοστά γονιμότητας εμφανίζουν πτωτική τάση. Αλλωστε και στο παρελθόν χαλάρωση του μέτρου δεν προκάλεσε τις αναμενόμενες γεννήσεις, καθώς πολλοί νέοι Κινέζοι επιθυμούν, πλέον, να αποκτήσουν οικογένεια με λιγότερα μέλη.

Το ανακοινωθέν εκδόθηκε λίγες μόλις ημέρες μετά τη συνάντηση της Κεντρικής Επιτροπής, που απέβλεπε στη χάραξη των κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών που θα φέρουν την Κίνα στο 2020. Τα τελευταία χρόνια, ανάλογες συνεδριάσεις συνήθως δεν καταλήγουν στη λήψη σημαντικών αποφάσεων, αλλά συνήθως στρέφονται στη μελέτη οικονομικών θεμάτων. Μέχρι σήμερα, τίποτα δεν μαρτυρούσε ότι η Κεντρική Επιτροπή θα οδηγούνταν στη λύση της πολιτικής του ενός παιδιού.

Η Κίνα έχει πληθυσμό 1,4 δισεκατομμυρίου ανθρώπων και εισήγαγε την πολιτική του ενός παιδιού το 1979, ως προσωρινό μέτρο, προκειμένου να μπει τροχοπέδη στην ανεξέλεγκτη τότε πληθυσμιακή έκρηξη, αλλά και για να περιορίσει τις πιέσεις στους υδάτινους, και άλλους, πόρους. Λίγο μετά την εφαρμογή της, επιτράπηκε στα ζευγάρια που ζούσαν στην ύπαιθρο, μακριά από τα αστικά κέντρα, να αποκτούν δύο παιδιά, εφόσον όμως το πρώτο παιδί ήταν κορίτσι. Επίσης, περισσότερα του ενός παιδιά επιτράπηκε να έχουν οικογένειες που ανήκαν σε εθνικές μειονότητες.

Οι κινεζικές οικογένειες ανέκαθεν είχαν αδυναμία στα αγόρια και συχνά τα ζευγάρια επέλεγαν την έκτρωση όταν ανακάλυπταν ότι θα αποκτήσουν κόρη. Αυτή η πρακτική διατάραξε την ισορροπία στην αναλογία ανδρών γυναικών, με αποτέλεσμα πολλοί άνδρες σήμερα να δυσκολεύονται να βρουν συζύγους, γεγονός που κατέληξε στη δημιουργία εκτεταμένων δικτύων παράνομης διακίνησης νυφών.

Οσα ζευγάρια παραβίαζαν τον νόμο του ενός παιδιού καλούνταν να καταβάλουν τσουχτερά πρόστιμα ανάλογα με το εισόδημά τους, αν και σε κάποιες περιπτώσεις αγροτικές οικογένειες είδαν το βιος τους, χοίρους και όρνιθες, να κατάσχεται.

Σύμφωνα με στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από την κινεζική κυβέρνηση, ο νόμος του ενός παιδιού έχει αποτρέψει 400 εκατομμύρια γεννήσεις και έχει βοηθήσει αναρίθμητες οικογένειες να βγουν από το τέλμα της ένδειας. Η αλήθεια είναι ότι δεν συμφωνούν όλοι στην ορθότητα αυτής της προσέγγισης. Αντιθέτως, πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα ποσοστά γεννήσεων στην Κίνα θα έπεφταν ούτως ή άλλως καθώς βελτιώνονταν η οικονομική κατάσταση της χώρας και τα επίπεδα εκπαίδευσης των πολιτών της. Επίσης, η αιφνίδια πτώση των ποσοστών γέννησης προκάλεσε αύξηση του μέσου όρου ηλικίας του πληθυσμού, με συνέπεια τη μείωση του εργατικού δυναμικού που θα πρέπει να επωμισθεί τα βάρη των «μπέιμπι μπούμερ», που σήμερα συνταξιοδοτούνται.

ΠΗΓΗwww.kathimerini.gr
SHARE