«Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2016»

«Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2016»

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

1458907495-afisa_ibby_2016-1

Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ( International Board on Books for Young People- IBBY) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Το 2016 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Βραζιλίας. Το μήνυμα το έγραψε η Luciana Sandroni, συγγραφέας επιτυχημένων παιδικών και νεανικών βιβλίων. Γεννήθηκε στο Ρίο Ιανέιρο το 1962. Τα βιβλία της έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία, έχουν διακριθεί στο εξωτερικό κι έχουν διασκευαστεί για το θέατρο.

Την αφίσα τη φιλοτέχνησε ο εικονογράφος, σκιτσογράφος και συγγραφέας Ziraldo. Γεννήθηκε στην Καρατίγκα της Βραζιλίας το 1932 και ζει στο Ρίο Ιανέιρο.   Πολλά βιβλία του για παιδιά έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής αλλά και σε άλλες χώρες. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, ενώ έργα του έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο στο θέατρο και στην πρώτη παιδική όπερα της Βραζιλίας. Ο Ziraldo ως συγγραφέας ήταν τρεις φορές υποψήφιος για το Διεθνές Βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Σε όλες τις χώρες τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκάριοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή ημέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, Βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ/ Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παρότρυνε τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία τους να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

Οι παιδικές βιβλιοθήκες του Δ.Ο.Π.Α.Κ. Δήμου Καρδίτσας, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου στις 2 Απριλίου, διοργανώνουν όμορφες δράσεις για παιδιά, αλλά και ανήσυχους ενήλικες.
Σήμερα το πρωί, Σάββατο 2 Απριλίου, «Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου», από τις 11 έως τις 1 το μεσημέρι, στο χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Καρδίτσας, θα υλοποιηθούν τρία (3) εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά ηλικίας 7 έως 14 ετών, με αφορμή τρία υπέροχα βιβλία, «Ο κήπος του Ματίς» της Samantha Friedman, από τις εκδόσεις «Μέλισσα», «Η ιστορία του Ηλία που αγαπούσε τα βιβλία» της Julia Donaldson, από τις εκδόσεις «Πατάκης» και το «Πηγαινέλα στα σύννεφα, ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη» του Αλέξη Κυριτσόπουλου από τις εκδόσεις «Ίκαρος».

Στο πρώτο εργαστήριο μπορούν να συμμετέχουν και παιδιά μικρότερα των 7 ετών, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΕΝΗΛΙΚΟΥ.

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2016

 

Μια φορά κι έναν καιρό…

 

Luciana Sandroni (Βραζιλία)

 

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια… πριγκίπισσα; Όχι. Μια φορά κι έναν

καιρό ήταν μια βιβλιοθήκη. Ήταν κι ένα κορίτσι που το έλεγαν Λουΐζα

και πήγε πρώτη του φορά στη βιβλιοθήκη. Περπατούσε αργά,

σέρνοντας μια τεράστια σάκα με ρόδες. Κοίταζε παντού τριγύρω με

κατάπληξη: Ράφια κι άλλα ράφια γεμάτα με βιβλία… τραπέζια,

καρέκλες, χρωματιστά μαξιλάρια, ζωγραφιές στους τοίχους και αφίσες.

«Έφερα μια φωτογραφία μου» είπε ντροπαλά στον βιβλιοθηκάριο.

«Θαυμάσια, Λουΐζα! Θα ετοιμάσω την κάρτα σου για τη

βιβλιοθήκη. Στο μεταξύ, διάλεξε κάποιο βιβλίο. Μπορείς να διαλέξεις

ένα και να το πάρεις στο σπίτι σου, εντάξει;»

«Ένα μόνο;» ρώτησε η Λουΐζα απογοητευμένη.

Χτύπησε το τηλέφωνο εκείνη τη στιγμή κι ο βιβλιοθηκάριος άφησε

το κορίτσι μοναχό του να κάνει αυτή τη δύσκολη δουλειά, να διαλέξει

μόνο ένα από τη θάλασσα εκείνη των βιβλίων στα ράφια. Η Λουΐζα

έσερνε τη σάκα της τριγύρω κι έψαχνε, έψαχνε, ώσπου βρήκε την

αγαπημένη της Χιονάτη. Το αντίτυπο εκείνο είχε σκληρό εξώφυλλο και

πανέμορφες εικόνες. Με το βιβλίο στο χέρι, έσυρε ξανά τη σάκα και,

καθώς έκανε να φύγει, κάποιος τη χτύπησε ελαφρά στον ώμο. Παρά

λίγο να πέσει κάτω η Λουΐζα από την έκπληξη! Δεν ήταν άλλος παρά ο

Παπουτσωμένος Γάτος με το βιβλίο του στα χέρια, ή μάλλον στα

μπροστινά του ποδαράκια!

«Τι κάνεις; Πώς είσαι;» τη ρώτησε όλο ευγένεια. «Αυτές τις ιστορίες

με τις πριγκίπισσες δεν τις έχεις μάθει όλες πια, Λουΐζα; Γιατί δεν

παίρνεις το βιβλίο μου, τον Παπουτσωμένο Γάτο, που είναι πιο αστείο;»

Κατάπληκτη η Λουΐζα, με τα μάτια γουρλωμένα, δεν ήξερε τι να πει.

«Τι συμβαίνει; Σου έφαγε τη γλώσσα η γάτα;» αστειεύτηκε αυτός.

«Είσαι στ’ αλήθεια ο Παπουτσωμένος Γάτος;»

«Εγώ είμαι! Ολοζώντανος! Πάρε με, λοιπόν, στο σπίτι σου και θα τα

μάθεις όλα για την ιστορία μου με τον Μαρκήσιο του Καραμπά.

Το κορίτσι, σαστισμένο ακόμα, συμφώνησε γνέφοντας ναι με το

κεφάλι.

Ο Παπουτσωμένος Γάτος, μ’ ένα σάλτο μαγικό, ξαναμπήκε στο

βιβλίο και μόλις η Λουΐζα έκανε να φύγει, κάποιος την ξαναχτύπησε

ελαφρά τον ώμο. Ήταν εκείνη! «Άσπρη σαν το χιόνι, μάγουλα σαν

τριαντάφυλλα και μαλλιά μαύρα σαν τον έβενο». Ξέρετε ποια ήταν;

«Η Χιονάτη!» φώναξε η Λουΐζα έκθαμβη!

«Λουΐζα, πάρε με κι εμένα! Αυτό το αντίτυπο είναι πιστή

αναδιήγηση της ιστορίας που έγραψαν οι αδελφοί Γκριμ!» της είπε

δείχνοντας το βιβλίο της

Έτοιμη ήταν η Λουΐζα ν’ αλλάξει πάλι το βιβλίο, μα ο

Παπουτσωμένος Γάτος εκνευρίστηκε:

«Χιονάτη, η Λουΐζα έχει αποφασίσει! Γύρνα στους έξι νάνους σου!»

«Οι νάνοι μου είναι εφτά και η Λουΐζα δεν έχει αποφασίσει ακόμα

τίποτα!» φώναξε η Χιονάτη, κόκκινη από θυμό.

Γύρισαν τότε και οι δύο στο κορίτσι να δουν τι θ’ απαντήσει.

«Δεν ξέρω ποιο να πάρω. Θέλω να τα πάρω όλα…»

Ξάφνου τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο κι ολότελα παράξενο: Όλοι

οι ήρωες άρχισαν να βγαίνουν από τα βιβλία τους. Η Σταχτοπούτα, η

Κοκκινοσκουφίτσα, η Ωραία Κοιμωμένη, η Ραπουνζέλ… Μια παρέα από

πραγματικές πριγκίπισσες…

«Πάρε με μαζί σου, Λουΐζα!» την παρακαλούσε κάθε μια τους.

«Χρειάζομαι μόνο ένα κρεβάτι για να κοιμηθώ λιγάκι»

χασμουρήθηκε η Ωραία Κοιμωμένη.

«Μόνο εκατό χρονάκια!» την κορόιδεψε ο Παπουτσωμένος Γάτος.

Η Σταχτοπούτα άρχισε να λέει «θα σου καθαρίσω και το σπίτι

εγώ, μόνο που το βράδυ έχω να πάω σε χορό στο παλάτι του…»

«Του πρίγκιπα!» έβαλαν τα γέλια όλοι.

«Στο καλάθι μου έχω μία πίτα και κρασί. Θέλει κανένας λίγο;»

τους πρόσφερε η Κοκκινοσκουφίτσα.

Εμφανίστηκαν τότε κι άλλοι ήρωες παραμυθιών: Το

Ασχημόπαπο, Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, Ο Μολυβένιος στρατιώτης και

η μπαλαρίνα…

«Μπορούμε να έρθουμε μαζί σου; Είμαστε όλοι ήρωες του

Άντερσεν» της είπε το Ασχημόπαπο, που δεν ήταν στ’ αλήθεια τόσο

άσχημο.

«Είναι ζεστό το σπίτι σου;» ρώτησε το Κοριτσάκι με τα σπίρτα.

«Αχ, αν έχει τζάκι, καλύτερα να μείνουμε κοντά της…»

μουρμούρισαν ο Μολυβένιος Στρατιώτης και η μπαλαρίνα.

Φάνηκε τότε ξαφνικά μπροστά τους ένας άγριος λύκος δείχνοντας

τα φοβερά του δόντια! «Ο Μεγάλος κακός λύκος»!!!

«Τι μεγάλο στόμα που έχεις, Λύκε!» θαύμασε από συνήθεια η

Κοκκινοσκουφίτσα.

«Θα σας προστατέψω εγώ!» είπε με γενναιότητα ο Μολυβένιος

στρατιώτης,

Την ίδια στιγμή, άνοιξε ο Μεγάλος κακός λύκος το τεράστιο

στόμα του και … Τους έφαγε όλους; Όχι. Απλά χασμουρήθηκε

κουρασμένος και είπε ήρεμα:

«Ησυχάστε όλοι! Μια ιδέα ήθελα μόνο να σας πω. Η Λουΐζα

μπορεί να πάρει το βιβλίο που θέλει, τη Χιονάτη, κι εμείς να μπούμε μες

στη σάκα της, που μας χωράει όλους.

Την ιδέα του τη βρήκαν όλοι εξαιρετική!

«Μπορούμε, Λουΐζα;» ρώτησε το Κοριτσάκι με τα σπίρτα που

έτρεμε από το κρύο.

«Βέβαια!» είπε εκείνη κι άνοιξε τη σάκα της.

Οι ήρωες των παραμυθιών μπήκαν στη γραμμή κι ετοιμάστηκαν.

«Πρώτα οι πριγκίπισσες!» πρόσταξε η Σταχτοπούτα.

Την τελευταία στιγμή, εμφανίστηκαν κι ένα σωρό ήρωες από

βιβλία βραζιλιάνικα. Και μπήκαν μέσα όλοι.

Η σάκα με τις ρόδες ήταν τώρα πιο βαριά από ποτέ. Ήταν τόσο

βαρείς οι ήρωες! Η Λουΐζα πήρε το βιβλίο, τη Χιονάτη, κι ο

βιβλιοθηκονόμος το έγραψε στην κάρτα της.

Λίγο αργότερα, το κορίτσι έφτασε στο σπίτι του ευχαριστημένο

και η μητέρα του ρώτησε από μέσα:

«Γύρισες, χρυσό μου;»

«Γυρίσαμε!»

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

 

SHARE