Η Εορτή και Πανήγυρις των οκτώ τοπικών μας Αγίων

Η Εορτή και Πανήγυρις των οκτώ τοπικών μας Αγίων

Η Εορτή και Πανήγυρις των οκτώ τοπικών μας Αγίων

Σάββατον16 καὶ Κυριακὴ17 Σεπτεμβρίου 

      «Καθ’ ἑκάστηνΚυριακὴν μετὰ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καὶΖωοποιοῦΣταυροῦ»ἡ τοπική μας Ἐκκλησία ἑορτάζειπανηγυρικῶςτὴν πανίερο μνήμη τῶν ὀκτὼ πολιούχων ἁγίων της καὶ μᾶς καλεῖ νὰ τοὺς τιμήσωμεεὐσεβοφρόνως· διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ φύλακες καὶ προστάτες τοῦ τόπου μας, βοηθοὶ καὶ συμπαραστάτες σὲ κάθε περίσταση καὶ θλίψη τοῦ βίου.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΦΕΤΙΝΗΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

 

ΣΑΒΒΑΤΟΝ 16 Σεπτεμβρίου

  • 6:30΄μ.μ. ἘπίσημοςὑποδοχὴτῶντιμίωνλειψάνωνστὴνκεντρικὴεἴσοδοτοῦπροαυλίουτοῦἹεροῦΜητροπολιτικοῦΝαοῦἉγίωνΚωνσταντίνουκαὶἙλένηςΚαρδίτσηςκαὶλιτανευτικὴεἰσόδευσιςαὐτῶνστὸνἹ. Ναό
  • Ἀκολούθως, ὁ ΠανηγυρικὸςἙσπερινὸς μετὰ Ἀρτοκλασίας καὶ Θείου κηρύγματος, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Τ Ι Μ Ο Θ Ε Ο Υ

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 Σεπτεμβρίου

  • 7:00΄-10:30΄π.μ. Ὄρθρος καὶ Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Θεοφιλεστάτου ἘπισκόπουΣαλώνων κ. Α Ν Τ Ω Ν Ι Ο Υ καὶ συλλειτουργοῦντος αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Τ Ι Μ Ο Θ Ε Ο Υ μετὰ τῶν Ἱερέων καὶ Διακόνων

◊ΟἱπιστοὶθὰἔχουντὴνεὐκαιρίανὰπροσκυνήσουντὰἱερὰλείψανατῶνἉγίωνμαςκαὶκατὰτὴνδιάρκειατοῦἙσπερινοῦτοῦΣαββάτουκαὶκατὰτὴνδιάρκειατοῦὌρθρουκαὶτῆςΘείαςΛειτουργίαςτῆςΚυριακῆς

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

 

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ.Ὁπρωτοκορυφαῖος τοῦχοροῦ τῶν ὀκτὼ τοπικῶν μας ἁγίων, πολιοῦχος καὶ προστάτης τῆς πόλεως Καρδίτσης ἀλλὰ καὶὁλοκλήρου τῆς μητροπολιτικῆς μας περιφερείας, ἐγεννήθηστὴν Πεζούλα τῶν Ἀγράφων. Ἐκάρημοναχὸςστὴν μονὴ Κορώνης καὶἀργότερα κατεστάθηἈρχιεπίσκοπος Φαναρίου καὶ Νεοχωρίου.Μαρτύρησε στὶς 4 Δεκεμβρίου τοῦ 1601. Εἶναι θαυματουργὸς καὶἡ τιμία κάρα τουτεθησαύρισται στὴν ἱερὰμονὴ Κορώνης.

 

Ὁ ἍγιοςἈρσένιος.Ἐγεννήθη στὰΚαλογριανὰ τὸ 1550. Τὸ 1584 ἐχειροτονήθη,ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη,ἘπίσκοποςἘλασσῶνος. Τὸ 1599 ὀνομάσθηἈρχιεπίσκοποςἈρχαγγέλων Μόσχας. Στὴν Ρωσία ἀνέπτυξε πολὺ σπουδαία δράση σὲὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς. Ἀνεδείχθηεὐεργέτης τοῦ σκλαβωμένου Ἑλληνισμοῦ καὶ συνέβαλε τὰ μέγιστα στὴν τόνωση τῶνἙλληνορωσικών σχέσεων. Ἐκοιμήθητὸ 1626.Τεμάχιον τοῦἱεροῦ λειψάνου του φυλάσσεται στὴν γενέτειρά του, ὅπου καὶἀνεγείρεταιπρὸς τιμήν του ἱερὸς ναός.

Ὁ Ἅγιος Παρθένιος.Ἐγεννήθηστὴν Βατσουνιὰ(ἀρχὲς τοῦ 18ου αἰ.).ἈνεδείχθηἘπίσκοποςΡαδοβισδίουἌρτης.Συναντήθη μὲ τὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸνΑἰτωλό. Ἐκοιμήθητὸ 1777. Σύμφωνα μὲἄλλη παράδοση,ὑπέστημαρτυρικὸν θάνατον. Τὰἅγια λειψανά του φυλάσσονται στὸΒελεντζικὸἌρτης καὶ στὴν μονὴ Δουσίκου.Τεμάχιον λειψάνου του ὅμως φυλάσσεται καὶ στὸν Μητροπολιτικό μας Ναὸ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης. Θεωρεῖται προστάτης τῶν ζώων καὶἰδιαιτέρως τῶν βοοειδῶν, τὰὁποῖα ἀγαποῦσεὑπερβαλλόντως. Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 21 Ἰουλίου.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ ἐν Βουναίνη.Καταγόταν ἀπὸτὰμέρη τῆς Ἀνατολῆς (μᾶλλον Καππαδοκία).Ὁαὐτοκράτωρ Λέων ΣΤ΄ ὁ Σοφὸς (886-912) ἐξετίμησε τὰἰδιαίτερα χαρίσματά του,τὸν ἀνεκήρυξεΔοῦκα καὶ τὸν διώρισε ὡς ἀρχηγὸ τοῦ αὐτοκρατορικοῦἀποσπάσματος τῆς Λαρίσης. Ἐπιδρομὴ βαρβάρων ἐστάθηἀφορμὴ νὰ καταφύγει στὰ βουνὰ τοῦ Τυρνάβου καὶκατόπιν τῶν Βουνένων, ὅπου, ἀφοῦ ἔζησε γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα ὡς ἀσκητής,ἔλαβε τὸμαρτυρικὸ τέλος στὸν κορμὸ μιᾶς δρυός. Ἦταν 9 Μαΐου τοῦ 902 μ.Χ.

 

Ὁ Ἅγιος Δαμιανός.ἘγεννήθηστὸΜυρίχοβο (σημερινὴἉγία Τριάδα) τὸ 1510. Στὴν μονὴΦιλοθέου τοῦἁγίου Ὄρουςἐνεδύθη τὸἀγγελικὸν σχῆμα. Ἐκήρυξεστὰ μέρη τῆς Θεσσαλίας (Λάρισα, Κίσσαβο, Ἄγραφα). Κατηγορήθηὡς λαοπλάνος καὶ ἀπατεών, ἐδιώχθη καὶτέλος συνελήφθη καὶὁδηγήθηστὴν ἀγχόνηκαὶἀπὸἐκεῖ στὴν πυρά. Στὶς 14 Φεβρουαρίου τοῦ 1568 οἱ δήμιοι ἐσκόρπισαν τὴν στάχτη του στὸν Πηνειὸ ποταμό. Ὁἅγιος Δαμιανὸς θεωρεῖται κτήτωρ τῆς ἱ. μονῆς Παναγίας Πελεκητῆς.

 

Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ ἐξἈγαρηνῶν.Ἦταν Μουσουλμάνος,γυιὸς Τούρκου ἀξιωματούχου τῆς περιοχῆς Φαναρίου καὶ Καπούας (Καππᾶ). Σὲἡλικία εἴκοσιἐτῶνἀσπάσθηκε τὸν Χριστιανισμὸ καὶ βαπτίσθηκε στὸ μοναστήρι τοῦἁγίου Νικολάου Καπούας. Μὲδιαταγὴ τοῦ πατέρα του βασανίσθηκε σκληρὰ καὶ κρεμάσθηκε στὸ κλωνάρι τοῦ μεγάλου πλατάνου. Τρεῖς φορὲς κόπηκε ὡς ἐκ θαύματος τὸ σχοινί, ὅμως ὁἀνηλεὴςκαὶ ἀμετανόητοςπατέρας διέταξε ἐν τέλει τὸν ἀποκεφαλισμό του. Ἔτσι,ὁ πρώην Σαῒμ στὶς 18 Αὐγούστου τοῦ 1610 κατεγράφηεἰς τὰςδέλτους τῶν Νεομαρτύρων τῆς Πίστεώς μας, ἡ δὲλαϊκὴμοῦσα, ἀπ’ ὅ,τι λένε, τοῦἔπλεξε τὸγνωστὸνδημῶδες:«νά ’χεκαεῖὁ πλάτανος…».

 

Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ ἐν Ὀλύμπῳ.Ἐγεννήθηλίγο πρὶν τὸ 1500 στὴν Σκλάταινα(σημερινὴΔρακότρυπα).Ἀσκήτευσε στὰ Μετέωρα καὶἀργότερα στὸ ἅγιον Ὄρος, ὅπου καὶἐξελέγηἡγούμενος τῆς μονῆςΦιλοθέου. Ἀναγκάσθηκεὅμως νὰἐγκαταλείψει τὸὌρος καὶ νὰμεταβεῖ στὴν περιοχὴ τῆς Βεροίας καὶἀπὸἐκεῖστὸν Ὄλυμπο, ὅπου περέμεινε μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, ὑπομένονταςταλαιπωρίες πολλές, διωγμοὺς καὶ συκοφαντίες. Εἶναι ὁ κτήτωρ τῆς ἱ. μονῆςἁγίας Τριάδος Ὀλύμπου (ὅπου καὶτεθησαύρισταιἡτιμία του κάρα) καὶ τῆς ἱ. μονῆςἁγίας Τριάδος Σουρβιᾶς (Μακρυνίτσα Πηλίου).

 

SHARE